Europese richtlijn SFDR vraagt om multidisciplinaire aanpak

Martijn Schoonewille, Partner and attorney at law, Loyens & Loeff

Martijn Schoonewille, Partner and attorney at law, Loyens & Loeff

Duurzaamheidskwalificatie van financiële producten onder richtlijn SFDR

‘Het klimaat is een hot topic dat bestuurders bezighoudt. Dat merken we niet alleen als we praten met onze cliënten, maar ook aan de wettelijke verplichtingen vanwaaruit in toenemende mate aandacht aan dit onderwerp wordt besteed. We staan aan de vooravond van een grootschalige transitie.’  Alles over de Europese richtlijn SFDR en de aanpak die hiervoor nodig is.

 

Aan het woord is Martijn Schoonewille, partner bij Loyens & Loeff. Samen met Roderik Boogaard, tevens advocaat bij het kantoor, verzorgde hij tijdens het Sustainable Finance & Climate Risk Event in september 2021 een break-out sessie met daarin een SFDR deep dive rondom duurzaamheidskwalificatie van financiële producten onder artikel 6, 8 en 9 SFDR, praktische handvatten én lessons learned.

 

Martijn: ‘Wij werken in de vermogensbeheer- en financieringspraktijk en houden ons in het bijzonder bezig met het toezicht daarop door de AFM en DNB. In dit kader houden wij ons ook in toenemende mate bezig met het aspect transparantie rondom duurzaamheid door en voor financiële marktpartijen. Er zijn immers nieuwe regels waar de asset management-sector sinds vorig jaar maart onder valt, namelijk de richtlijn SFDR. De SFDR heeft een belangrijke impact op de transparantieverplichtingen van de asset management sector op het gebied van ESG, welke doorwerkt in de inrichting van de onderneming en haar processen. Tegen die achtergrond vonden wij het event een mooi en waardevol initiatief. We kijken terug op een sessie die zeer goed bezocht werd en waarbij er veel interactie met de aanwezigen was. De materie die we hebben besproken richtte zich vooral op financiële marktpartijen, zoals fondsbeheerders en individuele vermogensbeheerders, maar is eveneens zeer relevant voor pensioenfondsen.’

 

Europese richtlijn SFDR bestaat uit drie pijlers

Roderik vult aan: ‘De Sustainable Finance Disclosure Regulation, kortweg de SFDR, is een Europese richtlijn en heeft als doel om meer transparantie te bieden over hoe financiële marktpartijen duurzaamheidsrisico’s en -kansen opnemen in hun beleggingsbeslissingen. De richtlijn bestaat uit drie pijlers. De eerste pijler geeft aan dat de betrokken assetmanager via de website en in précontractuele informatie duidelijkheid moet verstrekken over de manier waarop duurzaamheidsrisico’s worden meegenomen in het beslissingsproces. De tweede pijler richt zich op rapportage en gaat over het in acht nemen van negatieve impact van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren. De derde pijler gaat over de duurzaamheidskwalificatie van producten, in de praktijk bekend als artikel 8 en artikel 9. Tijdens het event hebben we vooral over de laatste pijler gesproken.’

 

Over het belang van artikel 6, 8 en 9

‘Het is met name die laatste pijler die een transparantieverplichting aan de investeerders en andere deelnemers binnen de assetmanagementsector oplegt over de duurzaamheidsambities van de financiële producten welke zij aanbieden. Fondsen die zich kwalificeren als fondsen met duurzame kenmerken zijn verplicht de in artikel 8 genoemde informatie te verschaffen in hun communicatie-uitingen. Voor fondsen met een duurzame doelstelling geldt dit voor de informatie die genoemd wordt in artikel 9. Artikel 6, tot slot, schrijft voor dat financiële marktpartijen, zoals assetmanagers dat zijn, in hun productinformatie duidelijkheid moeten geven over de relevante duurzaamheidsrisico’s in hun producten en de wijze waarop dit meegenomen wordt in de procedures. 

 

SFDR

Dit laatste artikel geldt voor alle producten die beschikbaar worden gesteld en zegt niets over of een fonds duurzame doelstellingen of duurzame kenmerken heeft. De derde pijler, de classificatie van financiële producten onder artikel 8 en 9 SFDR, is in basis bedoeld om greenwashing te voorkomen’, aldus Roderik. ‘In het kader van de kwalificatie van financiële producten onder artikel 8 of 9, is good governance van ondernemingen waarin wordt belegd een belangrijk thema. Ook daar hadden we tijdens het event kort aandacht aan besteed’, vult Martijn aan.

 

De AFM heeft in een recent rapport gezegd dat producten in veel gevallen als artikel 8 of 9 gekwalificeerd zijn, maar in de praktijk niet aan de voorwaarden voldoen. Tijdens onze presentatie stonden we daarom stil bij wat die voorwaarden nu precies zijn. Want dat is op het eerste gezicht lang niet altijd duidelijk. Als je goed tussen de regels door leest en de verschillende uitleggen in documenten van de Europese commissie bekijkt, dan zijn er best heldere voorwaarden te destilleren die helpen met een juiste kwalificatie. Tijdens onze sessie hebben we die specifieke voorwaarden uitgelegd.’

Werk aan de winkel

‘Juist omdat het voor marktpartijen best lastig is om de productclassificering te maken en vast te stellen wat de specifieke voorwaarden hiervoor zijn, hebben wij ons op dit thema gericht. Er zijn al veel zaken duidelijk, maar tegelijkertijd is de wetgeving hieromtrent nog volop in ontwikkeling. Maar één ding is zeker: dit onderwerp staat blijvend op de agenda’, vervolgt Roderik. ’Wanneer organisaties dit niet goed oppakken dan wordt de juiste classificatie niet toegekend. Dat heeft de AFM inmiddels wel bevestigd. Dit betekent dat er werk aan de winkel is voor professionals die zich richten op compliance en legal. En dan een aanpak met een multidisciplinair karakter, waarbij gekeken wordt of een product aan de juridische voorwaarden voldoet en dit vervolgens juist in de risico’s vertaald wordt. 

 

 

Dat is in elk geval één van de lessons learned. Wanneer je als onderneming niet vanuit een multidisciplinaire aanpak aan de slag gaat, dan is het nauwelijks mogelijk om hetgeen je voor ogen hebt goed op papier te krijgen en daarmee te voldoen aan de wet- en regelgeving. In de praktijk betekent het niet op orde hebben van je classificatie dat je juridische risico’s loopt wanneer je je assets duurzamer of groener voordoet dan deze daadwerkelijk zijn (“greenwashing”). Dit betekent weer dat er risico’s op handhaving door de toezichthouder of claims van investeerders ontstaan, een kans dat investeringen worden teruggetrokken of dat er een verordening wordt ingesteld om alsnog aan de duurzaamheidsclassificatie te voldoen.’

 

 

Multidisciplinaire aanpak

Het moraal van het verhaal: denk multidisciplinair Martijn: ‘Dat is meteen ook de kernboodschap van ons verhaal: pak het multidisciplinair aan zodat je je als onderneming niet in de vingers snijdt op het gebied van de zeer kritische wet- en regelgeving. Het niet juist toepassen ervan heeft wel degelijk impact op je business. Ga het gesprek met elkaar aan, beleg het niet alleen bij afdelingen ESG of marketing, maar vorm een werkgroep waarin meerdere professionals vanuit verschillende invalshoeken betrokken zijn. Praat eerst over de onderwerpen zelf zodat de kaders duidelijk zijn en ga daarna pas praktisch de inhoud in. Omdat er, inmiddels ook vanuit de Europese commissie, een transitie in gang gezet wordt, is het een onderwerp dat here to stay is. Met het voeren van struisvogelpolitiek loop je écht achter de feiten aan. Dat is ook de reden dat we meewerken aan het type sessies als het Sustainable Finance & Climate Risk Event, omdat we graag kennis delen over deze belangrijke thematiek.’

 

 

Fases in richtlijn SFDR

‘Overigens hebben we het nu nog vooral over de eerste fase van deze regels die met name verplichten om transparant te zijn over de duurzaamheidsrisico’s en -karakteristieken van een fonds. Maar deze regels dwingen nog niet om daadwerkelijk aan duurzame beleggingen te doen. De vraag is uiteindelijk hoe effectief de regels zijn om ervoor te zorgen dat er meer kapitaal naar duurzame beleggingen gaat. Het zijn immers alleen nog maar transparantieregels. De effectiviteit moet nog maar blijken. Niet voor niets is recentelijk vanuit de EU een nieuwe sustainable finance strategie voorgesteld. Daaruit blijkt onder meer dat in 2023 beoordeeld wordt of de SFDR ook daadwerkelijk het beoogde effect heeft: namelijk dat er meer aan duurzaam beleggen wordt gedaan’, besluit Roderik.

 

 

Inschrijven voor de opleiding Sustainability Reporting for Corporates die start op 16 februari aanstaande? Meld je hier aan.

Share